Muzaffer AKPINAR' ın 28/05/2003 tarihinde Abisi İsmail AKPINAR' a yazdığı AĞITI

Bir haberin duydum herkes üzüldü

Yakınlar hep yollara düzüldü

Mezar taşı Ereğli' ye yazıldı.

Mezarı gurbette kalan kardeşim

Yıktın bir anda sen bizi yıktın

Gelen varmı diye yollara baktın

Destanlar yazardın mısralar döktün

Mısraları hatırda kalan kardeşim

Ölmüş diye selaların verildi

Hiç kimsesi yokmu diye soruldu

Bacı kardeş hep başına derildi

Ölmüş cenazesi kaldırak deyi

Otuzaltı senedir sıla görmedin

Hiç kimsenin hatrını kırmadın

Ezrail gelince aman vermemiş

Mesken ettin Ereğli' nin dağını

Geçirdin gurbette gençlik çağını

Çocuklar büyüdü bilmez köyünü

Vadesi gurbette kalan kardeşim

Analık demedin şefkatin bize

Fazla acımıştın kaybolan kıza

Azrail gelmişte vermiyor vize

Eceli bir anda gelen kardeşim

Bende senin gibi beyit dizerim

Gözlerimden yaşlarımı süzerim

Gurbet elde kaldı senin mezarın

Yetmişüç yaşında giden kardeşim

Bilmem ne olduysa bir anda olmuş

Almanya Hollanda çocuklar gelmiş

Morg ta babasının ölüsünü bulmuş

Çocuklar gelmeden ölen kardeşim

Gelin birleşip mevata kaldırak

Hoca gelip cenazesin kıldırak

Musalla taşında oldu son durak

Dostuna dostoğru giden kardeşim

Daha çok söylerim sözlerim çoktur

Vadesi gelmişte yetişmez doktor

İmanımız vardır otuzbir haktır

Ölüsü gurbette kalan kardeşim

Eceli gelmişte sıra bozuldu

Baş taşına kitabesi yazıldı

Eşi dostu namazına dizildi

En son fatiha ile gitti kardeşim

Dürüst kimse idin değerin çoktu

Dünyanın malına gözün pek toktu

Kardeşin Muzaffer beyitler yaktı

Devamlı hatırda kalasın diye